ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Πρωτομαγιά :                                                                                                                                          

Η 1η Μαΐου για την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη γιόρταζαν την νίκη του καλοκαιριού κατά του χειμώνα και μαζί την κατανίκηση του θανάτου με τη ζωή , αυτό μέχρι το 1889. οπότε η πρωτομαγιά  έγινε  σύμβολο κοινωνικών αγώνων και εργατική γιορτή .                             Τώρα Μαγιά , τώρα δροσιά ,τώρα το καλοκαίρι ...............................       Οι άνθρωποι ξεχύνονται στην εξοχή  ,στους δροσερούς αγρούς και στα λιβάδια ,στην ολοπράσινη φύση .                                                      Την οφορφιά και την δροσιά της φύσης θέλουν να φέρουν στα σπίτια τους , κόβοντας λουλούδια του αγρού και πλέκοντας πολύχρωμα στεφάνια τα κρεμούν στην πόρτα των σπιτιών τους .                                                                                                                                            

                                                                                                                                                                                                  Η εργατική πρωτομαγιά                                                                                                                                                          

Η πρωτομαγιά γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο από τα αρχαία χρόνια, επειδή χρονικά τοποθετείται στην αρχή της άνοιξης. Εκτός όμως από γιορτή της άνοιξης την πρωτομαγια γιορτάζει και το εργατικό κίνημα. Η Εργατική πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στο Σικάγο των ηνωμένων πολιτειών, όπου το 1886 κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης για την καθιέρωση του 8ώρου, η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε 12 διαδηλωτές. Η εργατική πρωτομαγιά καθιερώθηκε σαν παγκόσμια ημέρα το 1891 για την ανάμνηση της καθιέρωσης του 8ώρου στην εργασία και των θανάτων των εργατών στο Σικάγο.

Μετά από πολλές άλλες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις των εργατικών συνδικάτων σε όλο το κόσμο, η πρωτομαγιά έχει καθιερωθεί σαν ημέρα απεργίας.

Επιτάφιος του Γιάννη Ρίτσου - Απόσπασμα


Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη γιε που αγάπαγες
κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες
και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου
το φως της οικουμένης

Και μου ιστορούσες με φωνή
γλυκιά ζεστή κι αντρίκεια
τόσα όσα μήτε του γιαλού
δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου 'λεγες πως όλ' αυτά
τα ωραία θα 'ν' δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε
το φέγγος κι η φωτιά μας

(...)

Να 'χα τ' αθάνατο νερό
ψυχή καινούργια να 'χα
να σού 'δινα να ξύπναγες
για μια στιγμή μονάχα

Να δεις, να πεις, να το χαρείς
ακέραιο τ' όνειρό σου
να στέκεται ολοζώντανο
κοντά σου, στο πλευρό σου

Βροντάνε στράτες κι αγορές
μπαλκόνια και σοκάκια
και σου μαδάμε οι κορασιές
Λουλούδια στα μαλάκια

Με τα χεράκια σου τα δυο
τα χιλιοχαϊδεμένα
όλη τη γης αγκάλιαζα
κι όλα ήτανε για μένα

(...)

Γιε μου ποια μοίρα στο ’γραφε,
και ποια μου το’ χε γράψει.
Τέτοιον καημό τέτοια φωτιά,
στα στήθια μου ν’ ανάψει.

Γλυκέ μου εσύ δεν χάθηκες,
μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιε μου, στις φλέβες ολουνών
έμπα βαθιά και ζήσε.
Το είπε...: Γιάννης Ρίτσος